Komiksy z promocją krzyżową z reguły nie są dobre. Ani to gra, ani komiks. Raczej jako czytelnik unikam takich miszmaszów. Tak samo mam w przypadku prac zbiorowych. Jednak w przypadku zeszytu Christosa Gage widać nie tylko, że świetnie ogarnia świat i niuanse jednej z popularniejszych od kilku lat fenomenów jakim jest gra sieciowa Fortnite Battle Royale, ale również jak potrafi zarządzać zespołem.
My, ludzie, lubimy nasz uporządkowany świat. Ale taki uporządkowany po naszemu, sprzyjający ergonomii i ekonomii. Zwierzęta widzą w nieładzie i zgniliźnie coś więcej. Dla nich to właśnie właściwy porządek. O tym jak krucha jest równowaga przyrodnicza i jak znaleźć swoje miejsce opowiada komiks Nieumarły las.
Adaptacja chińskiego mitu, dokonana przez Pisu i Manarę, przekształca całą powieść o małpiej postaci w platformę do stworzenia politycznej alegorii. Małpi król jest dziełem pełnym wewnętrznych sprzeczności. Z jednej strony jest to jedno z pierwszych dużych dzieł Manary jako artysty wizualnego, ze szczególną dbałością o szczegóły, ogólne plany i kompozycję, z drugiej strony dzieło zakotwiczone w epoce, w której komiks był uważany za możliwe narzędzie dyskusji politycznej i popularyzacji poprzez fantazję w bardziej wyraźny sposób
Aby zapalić dziecko do jakiegoś pomysłu nie trzeba wiele. Czasem wystarczy krótka historia opowiedziana w ciekawy sposób. Ta z komiksu “Wulkany – ogień i życie” może sprawić, że dziecko będzie chciało zostać wulkanologiem. Przy okazji jest świetną czytelniczą przygodą.
Nie trzeba makabry i golizny w komiksie, by pokazać, że jest to medium dla dorosłego, a raczej dojrzałego czytelnika. Śmiech i śmierć dobitnie pokazuje, że poważne tematy związane ze zwykłymi ludźmi mogą być potraktowane bardzo poważnie w medium uznawanym zwykle za niepoważne – w komiksie.
