Czy zastanawiałeś się kiedyś, jak to jest być imigrantem, który przeprowadza się do nowego miejsca w poszukiwaniu pracy, aby zobaczyć i doświadczyć zupełnie nowego świata? Przybysz opowiada historię kogoś, kto odbył tę podróż.
Z Adrianem Tomine spotkałam się pierwszy raz czytając Śmiech i śmierć. To komiks, który chyba najbardziej rozsławił tego autora niezależnego. Nic więc dziwnego, że chętnie sięgnęłam po autobiograficzne dzieło Tomine.
Czasem lubię wrócić z sentymentu do jakiś starszych komiksów, jednak w przypadku Figurek z Tilos jest to moje pierwsze z nimi spotkanie. Komiks ukazał się w formie zeszytowej w 1987, ale w wersji twardookładkowej, w kolorze lub wydaniu czarno-białym, wydało go także w 2022 roku Wydawnictwo Ongrys. Ja zadowoliłam się pierwszym wydaniem, czując się jeszcze bardziej jakbym cofnęła się w czasie. Bo, niestety, czuć, że to starszy komiks.
Czasem lubię oderwać się nieco od poważnych tematów i poczytać coś odprężającego. Coś, nad czym można podumać, co zostawia ślad po sobie, ale nie miażdży. Coś pięknego pod każdym względem, fabularnie i graficznie. Taka właśnie jest opowieść ze szczyptą fantasy o zauroczeniu, comming oucie, trudnej sytuacji rodzinnej i zrozumieniu, jaką jest Dziewczyna z głębi oceanu.
“Móóóóóój jest ten kawałek padliny!” – jeśli zaśpiewaliście ten tekst w myślach (lub na głos, nie osądzam!), to zdecydowanie musicie zobaczyć czego dotyczył. A znajdziecie go w finałowym tomie przygód w Umarłym lesie Tomasza Samojlika i Adama Wajraka czyli w komiksie Zew padliny.
