![HoriMiya, manga o miłości i codzienności [tom 1-2]](https://www.monime.pl/wp-content/uploads/2021/04/horimyia-1-2-okladka.png "HoriMiya, manga o miłości i codzienności [tom 1-2]")
Podobno nie da się drugi raz zrobić dobrego pierwszego wrażenia, a pierwsze pięć minut kontaktu wzrokowego powoduje, że nowo poznana postać jest dość konkretnie zaszufladkowana. Ale jeśli osoba przybiera jakąś maskę, bardzo łatwo źle ją zaklasyfikować. Manga Horimyia pokazuje, jak wiele ludzie mogą ukryć i jak bardzo potrafią różnić się od maski, którą wykreowali.
![Gdy zapłaczą cykady. Księga morderczej klątwy [tom 3]](https://www.monime.pl/wp-content/uploads/2021/03/gdy-zaplacza-cykady-ksiega-morderczej-klatwy-640x405.jpg "Gdy zapłaczą cykady. Księga morderczej klątwy [tom 3]")
Trzeci tom mangi to znowu historia Keiichiego, który przeprowadził się do Himinazawy, małej wioski w Japonii. Tu spotyka w szkole wesołe towarzystwo, na czele z czwórką dziewcząt: Reną, Mion, Riką i Satoko. Tym razem poznamy bliżej tą ostatnią, bo każda część niby jest taka sama, a jednak inna. Jedno jest pewne: będą trupy. I, choć to może spiler, więcej niż standardowa ich ilość, związana z klątwą czcigodnego Oyashiro.
Dość nietypowo w tym roku chciałabym polecić kilka komiksów i mang, które narysowały i/lub napisały kobiety. Polki, Iranki, Francuzki, Japonki… Taka lista niezwykle rzadko się pojawia, a przecież świat rysowanych książek nie jest typowo męskim światem!
![Dororo i Hyakkimaru [tom 1-3]](https://www.monime.pl/wp-content/uploads/2021/03/dororo-i-hyakkimaru-640x405.jpg "Dororo i Hyakkimaru [tom 1-3]")
Osamu Tezuka to od lat jeden z najbardziej rozpoznawalnych mangaków na świecie. Zwany jest nawet bogiem mangi. Dororo i Hyakkimaru oparte jest na pomyśle Tezuki z 1967 roku, jednak to dzieło unowocześnione, z rysunkami Satoshi Shiki. Czy obroni się w dzisiejszych realiach?
![Yongbi [tom 1-3] – manhwa nie dla wszystkich](https://www.monime.pl/wp-content/uploads/2021/02/yongbi-640x405.jpg "Yongbi [tom 1-3] – manhwa nie dla wszystkich")
W zalewie nowych mang i komiksów czasem warto zobaczyć coś starszego. Szczególnie, jeśli jest to dodatkowo manhwa, tak rzadka na polskim rynku. Czy jednak trzy pierwsze tomiki Yongbi to lektura dla każdego, czy raczej zdziwaczałych (jak ja!) entuzjastów gatunku?
