Heartstopper [tom 1]

Heartstopper [tom 1]

22 czerwca 2022 0 przez Monika Kilijańska

Heartstopper autorstwa Alice Oseman to słodka i urocza powieść graficzna o dwóch chłopcach, którzy zaczynają czuć do siebie coś więcej niż przyjaźń.

Bohaterowie

Charlie jest chudym biegaczem, który w przeszłości został uznany za geja i był za to prześladowany. Nick jest twardym, ale miłym graczem rugby o rok starszym od Charliego. Kiedy siadają obok siebie na lekcji, szybko stają się przyjaciółmi i są zachwyceni, a czasem zdezorientowani swoimi emocjami względem siebie. Mamy Charliego, który zostawia agresywny związek, a Nick całą noc googluje, żeby pogodzić się ze swoimi uczuciami. Czy jest hetero, czy jest gejem, czy jest miejsce dla obu?

Fabuła

Charlie to homoseksualista po coming oucie. Jego poprzednia szkoła dość mocno dała mu się we znaki, dlatego nieco boi się nowego miejsca, a przede wszystkim: nowych ludzi. Tym bardziej stroni od tych, którzy wyglądem mogą sugerować konserwatywne zachowania. Dlatego początkowo z dużą rezerwą podchodzi do kolegi, z którym przyszło mu siedzieć na lekcji, Nicka, szkolnego rugbysty, otaczającego się ludźmi o charakterach skłonnych do reakcji homofobicznych. Mimo to tym chłopcom z różnych, na pierwszy rzut oka światów, coraz lepiej się dogaduje. Na tyle, że Nick zaczyna zastanawiać się, czy to jest przyjaźń, czy kochanie.

Fabuła jest prosta, ale właśnie ta prostota jest tu wszystkim. W miłości nastolatków właśnie te błahe problemy są przecież ważne: czy zadzwoni, a może napisać, czy napisać, czy wyjść z inicjatywą, czy poczekać etc. Nocne sesje na chacie to jedne z najlepszych aspektów książki. Oseman jest świetna w pokazywaniu trwogi przed wysłaniem tekstu, który ujawnia twoje uczucia, a my obserwujemy, jak bohaterowie coś piszą, wymazują i próbują w kółko. Tak wiele współczesnych romansów rozkwita w cyfrowym świecie, a Oseman dobrze sobie z tym radzi.

Kreska

Rysunek niesamowicie towarzyszy historii: jest delikatny, prosty, ale z detalami. Czasami może się wydawać, że kreska jest mocno rozchwiana, ale to tylko koreluje z rozchwianymi uczuciami bohaterów.  Na każdej stronie znajduje się wiele małych ramek, a Oseman wykorzystuje białą przestrzeń, rozmiar ramki i elementy takie jak marginesy, aby w naprawdę  w produktywny sposób przekazać upływ czasu, niepokoje, akcję i bieżące emocje.

Ciekawostka

Czy rzeczywiście sportowcy rugby są bardziej skłonni do homofobicznych zachowań? Badanie przeprowadzone przez klub rugby Premiership Harlequins we współpracy z Fundacją Harlequins i ekspertami z australijskiego Uniwersytetu Monash wskazuje, że coś w tym jest. 275 mężczyzn i kobiet w wieku od 16 do 42 lat zostało przebadanych przed sesjami treningowymi w ośmiu losowo wybranych klubach na południu Anglii w styczniu i lutym 2020 roku.  Badanie wykazało, że 69 procent męskich graczy rugby słyszało, jak ich koledzy z drużyny używają homofobicznych obelg w „ostatnich dwóch tygodniach”, podczas gdy 42 procent przyznało się do używania takiego języka w tym samym czasie. Jednocześnie 67 procent stwierdziło, że ma przynajmniej jednego bliskiego przyjaciela geja, a 69 procent stwierdziło, że chce, aby zaprzestano obraźliwych tekstów.

Zaskakujące jest prawie całkowity rozdźwięk między językiem homofobicznym używanym przez graczy rugby a ich nastawieniem do gejów. Uważają oni, że język homofobiczny ma wydźwięk żartobliwy. Do tego międzynarodowe badanie wykazało w 2014 r., że wśród młodzieży LGBT występuje znacznie wyższy wskaźnik porzucania sportu niż wśród młodzieży heteroseksualnej, a badania wykazały, że 70 procent brytyjskich gejów i 73 procent brytyjskich lesbijek jest całkowicie lub częściowo odrzucane przez kolegów z drużyny.

Podsumowanie

Historia Charliego i Nicka poruszyła moje serce. Nie tylko ze względu na to, przez co przechodzą, ale także z powodu niektórych pobocznych wątków. Z niektórymi właściwie każdy kiedyś się spotkał w szkole. Być może dlatego tak naturalnie przychodzi identyfikowanie się z bohaterami. Nieco może przypominać mangę Konbini-kun.


Na szybko:

Oseman doskonale oddaje chaotyczne, romantyczne emocje w tak prostej, ale efektownej artystycznej opowieści. Ta powieść graficzna jest cudowna i zawiera najsłodszą historię oraz najczystsze i najpiękniejsze postacie, które miałem przyjemność czytać.

Moni zdaniem:

Fabuła: 8/10
Kreska: 10/10
Bohaterowie: 9 /10